گزارش هفتگی نقض حقوق اقلیت های مذهبی در ایران

نگارش: فرزان فرامرزی

در حالی که در هفته ی گذشته بازار اخبار مربوط به ثبت نام کاندیداهای ریاست جمهوری و حضور افراد سرشناس و البته افراد گم نامی که با وعده وعید های عجیب و غریب و یا با ظاهر متفاوت، داغ بود و این اخبار دیگر خبرها را نیز تحت شعاع قرار داده بود، فشار بر اقلیت های مذهبی از سوی نیروهای امنیتی همچنان ادامه داشت. البته این افزایش فشار کمی قابل پیش بینی هم بود.

نزدیک شدن به زمان انتخابات و پلیسی شدن فضای جامعه، باعث می شود که نیروهای امنیتی فشار را بر اقشار مختلف جامعه بیشتر کنند. در صف اول این فشار ها فعالین سیاسی، روزنامه نگاران و فعلان حقوق بشر قرار دارند. اقلیت های مذهبی هم که همیشه تحت فشار رژیم اسلامی بوده اند، و به نوعی مظنونان دائمی بازجوها و ماموران اطلاعاتی جمهوری اسلامی هستند.

هفته ای که گذشت "کشیش و سه تن از خادمین کلیسای جماعت ربانی اهواز که پیشتر از سوی دادگاه انقلاب اسلامی به حبس محکوم شده بودند با تایید این حکم در دادگاه تجدید نظر، برای گذراندن دوران محکومیت به زندان فرا خوانده شدند[1]." به گزارش محبت نیوز، با تایید دادگاه تجدید نظر "فرهاد سبکروح" كشیش كلیسای جماعت ربانی اهواز، و همسر ایشان "شهناز جیزان" و دو تن دیگر از خادمین کلیسای اهواز بنام‌های "ناصر ضامن دزفولی" و "داود علیجانی" ملقب به (دیوید) که در دادگاه بدوی هریک به یک‌سال حبس محکوم شده بودند جهت اجرای حکم به دادگاه فراخوانده شدند.

پیش از این نیز در آستانه عید سال نو و کریسمس، در ساعت ۱۱ صبح روز جمعه دوم دی ماه ۱۳۹۰ با یورش ماموران امنیتی به کلیسای جماعت ربانی اهواز این افراد و همچنین کلیه اعضا شرکت کننده در مراسم هفتگی کلیسا را بازداشت کردند. نکته ی جالب توجه این است که با وجود اینکه نام دیانت مسیحی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ذکر شده است، اما همچنان مسیحیان از حقوق مساوی و برابر با مسلمانان برخوردار نیستند. حقوقی مانند آزادی در برگزاری مراسم و یا تبلیغ و صحبت در مورد دینشان که از حقوق تصریح شده در منتشور جهانی حقوق بشر نیز هست.

حقوق اقلیت های مذهبی در قانون اساسی جمهوری اسلامی در اصل ۱۳ چنین آمده است: ایرانیان زرتشتی، کلیمی و مسیحی تنها اقلیتهای دینی شناخته می‏شوند که در حدود قانون در انجام مراسم دینی خود آزادند و در احوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آیین خود عمل می‌کنند[2]. همچنین در اصل ۱۴ این قانون بر لزوم عدل و انصاف در حق اقلیت ها تاکید شده است: دولت جمهوری اسلامی ایران و مسلمانان موظفند نسبت به افراد غیر مسلمان با اخلاق حسنه و قسط و عدل اسلامی عمل نمایند و حقوق انسانی آنان را رعایت کنند. اما متاسفانه آنچه که امروز شاهد آن هستیم خلاف قوانین جمهوری اسلامی و قوانین بین المللی است.

روز سه شنبه ۱۷ اردیبهشت ماه سال جاری، یک شهروند بهائی در گرگان دستگیر شد. ماموران اداره اطلاعات گرگان، حوالی غروب سه شنبه ۱۷ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ به منزل پریسا شهیدی (کاشانی) شهروند بهائی ساکن گرگان مراجعه کرده، و پس از تفتیش منزل، نامبرده را بازداشت و به نقطه نامعلومی منتقل کردند[3].

قابل ذکر است پریسا شهیدی همسر کمال کاشانی، شهروند بهائی ساکن گرگان می‌باشد، که وی به همراه ۵ شهروند بهائی دیگر اهل گرگان بیش از شش ماه است که بلاتکلیف در زندان رجایی شهر کرج زندانی می‌باشند. همچنین ماموران برای دستگیری مژده ظهوری نیز اقدام کردند اما بعلت عدم حضور ایشان محل را ترک کردند. مژده ظهوری، همسر فرهاد فهندژ یکی دیگر از ۵ شهروند بهائی اهل گرگان می باشد که در زندان رجایی شهر کرج زندانی هستند.

ماموران امنیتی در بجنور، کالاهای مغازه ی یک شهروند بهائی را ضبط کردند. گزارش شده است که طی روزهای اخیر کلیه کالاهای موجود در مغازه لوازم بهداشتی – آرایشی هوشمند ثنایی، شهروند بهائی ساکن شهرستان بجنورد، توسط ماموران ضبط شده است. محل کسب این شهروند بهائی مدتی پیش توسط اداره ی اماکن و به تحریک اداره ی اطلاعات بدون ارائه ی هرگونه دلیلی پلمپ شده بود.

اما خبر خوب در هفته ی گذشته آزادی سه زن بهائی از زندان سمنان بود. ژینوس نورانی پس از ۱ سال زندان، ندا مجیدی پس از ۵ ماه زندان به همراه کودک شیرخوارش و شهره اعظمی پس از بیش از ۶ ماه حبس از زندان مرکزی سمنان آزاد شدند[4]. نکته ی حائز اهمیت آزادی یکی از مادرانی بود که به همراه کودک شیرخواره اش محبوس بود. امید است که این آزادی مقدمه ای باشد برای آزادی دیگر مادرانی که به همراه کودکانشان در زندان هستند.

گزارش هفتگی نقض حقوق اقلیت های مذهبی در ایران

نگارش: فرزان فرامرزی

یکی از مواردی که چند ماه گذشته مورد بحث بوده مربوط می شود به موضوع کودکان زندانی. برای مثال در زندان سمنان ترانه ترابی، زهره نیک آیین و ندا مجیدی هر سه نفر همراه با طفل شیرخواره شان در زندان سمنان، بند زنان زندانی هستند. این در حالی است که چندی پیش این مادران به علت بهائی بود از دریافت کمک های کانون حمایت از زنان و کودکان مستقر در دادگستری سمنان نیز محروم گشتند.

از شرایط بد غذا و کمبود جا در سلول این زندانیان هم که بگذریم، گویا جمهوری اسلامی به این تعداد مادر و فرزند در زندان راضی نشده و هفته گذشته یک مادر دیگر را به همراه فرزندش روانه ی زندان سمنان کرد. الهام روزبهی شهروند بهائی ساکن اصفهان است که به حکم دادگاهی سمنان به دو سال حبس محکوم شده است!

الهام روزبهی که پیش از این طبق رای دادگاه تجدید نظر سمنان به دو سال حبس تعزیری محکوم شده بود صبح روز شنبه ۷ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ همراه با طفل یک ساله اش جهت اجرای حکم خود را به دایره اجرای احکام سمنان معرفی و در همان محل بازداشت و به زندان سمنان منتقل شد[1].

اتهام نامبره تبلیغ علیه نظام و تشکیل گروه و برهم زدن امنیت است که در ابتدا به سه سال حبس و سپس در دادگاه تجدید نظر به دو سال حبس محکوم شد. با زندانی شدن الهام روزبهی در زندان سمنان شمار مادران زندانی این زندان که به همراه اطفال خود دوران محکومیت خود را می گذرانند به چهار نفر رسید.

در مشهد دو زندانی بهائی که در زندان وکیل آباد دوران محکومیت خود را می گذرانند به اداره ی اطلاعات این شهر منتقل شدند. "صبح روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ ماموران اداره اطلاعات مشهد با مراجعه به بند عقیدتی زنان زندان وکیل آباد دو نفر از زندانیان بهایی به نامهای نورا نبیل‌زاده و ساناز تفضلی که در حال گذراندن دوره محکومیت بودند را بدون ارائه دلیل مشخص به اداره اطلاعات منتقل کردند[2]." ماموران در خصوص علت بازداشت توضیحی ارائه نداده و تنها به ذکر این مطلب "که فعلا به مدت ۱۰ روز به بازداشتگاه اداره اطلاعات مشهد منتقل می‌شوند" بسنده کردند.

نکته ی بسیار مهم در خصوص این بازداشت این است که ساناز تفضلی در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ماه دوران محکومیت شش ماهه‌اش به اتمام خواهد رسید و با قرار ۱۰ روز بازداشت در اداره اطلاعات وضعیت آزادی نامبرده در هاله ای از ابهام قرار گرفته است.

در شیراز یک زندانی بهائی پس از ماه ها کش و قوس بلاخره روانه ی دادگاه شد! دادگاه عدنان رحمت پناه، زندانی بهائی ساکن شیراز، در تاریخ سه شنبه سوم اردیبهشت ماه در شیراز برگزار شد و این در حالی بود که قاضی دادگاه مدام به اعتقادات این زندانی بهائی توهین می کرد.

طبق گفته ی حاضران قاضی پرونده مستقیم وغیر مستقیم به اعتقادات این زندانی بهائی توهین می کرده و وی را نجس می خوانده حتی به وکیل او می گوید که در کتاب قرآن مجید آمده که این ها نجس هستند و نباید به آنها دست داد! قاضی ساداتی، قاضی پرونده، نه تنها به عدنان که کل بهائیان را خطاب قرار داده و می گوید "شما بهائی ها همه حیوانید و اعتقاد درست فقط مسلمان بودن است آن هم شیعه اثنی عشری[3]."

آیا در حکومت که خود را پیرو امام علی می داند و می خواهد عدل علی را اجرا کند، قاضی، که وظیفه اش قضاوت در عین بی طرفی است باید به متهم، توهین کند؟ آیا با این همه توهین می توان انتظار بی طرفی در قضاوت را از قاضی داشت؟ توهین های این قاضی و البته موارد مشابه نشان می دهد که ادعای جمهوری اسلامی مبنی بر اینکه بهائیان بعلت انجام اعمال جاسوسی و ارتباط با بیگانگان، کذب محض است و تنها دلیل بازداشت این شهروندان دین و مذهب آنان است.

در همین حال "کمیسیون آمریکایی آزادی مذاهب" در گزارشی که روز سه‌شنبه (۳۰ مه / ۱۰ اردیبهشت) در واشنگتن منتشر کرده است در مجموع از ۱۵ کشور نام می‌برد که نقض حق آزادی مذهب در آنها به طور "سیستماتیک، مستمر و شدید" انجام می‌گیرد.[4] و البته با توجه به اخبار نقض حقوق بشر در ایران می توان حدس زد که نام ایران نیز در این لیست وجود داشته باشد.

"در میان کشورهایی که به شدت ناقض حق آزادی مذهب هستند از ایران، عراق، پاکستان، ازبکستان، تاجیکستان و ترکمنستان، برمه، چین، اریتره، کره شمالی، عربستان سعودی، ویتنام و سودان نام برده شده است. به نظر این کمیسیون، آزادی مذهب در ایران محدودتر شده و امکان دارد که بخاطر نزدیکتر شدن دوره انتخابات ریاست جمهوری در این کشور وضعیت بدتر نیز بشود. طبق این گزارش، بازداشت و حبس شهروندان بهایی، حمله به مسیحیان، دراویش و صوفیان در ایران همچون سالهای پیش ادامه دارد. این کمیسیون مسئولان اصلی وخیم‌تر شدن وضعیت اقلیت‌های مذهبی در ایران را علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، و محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور ایران، ذکر می‌کند."

در تهران دو نوکیش مسیحی بازداشت شدند. سمیه بختیاری و روناک سماوات به ترتیب در تاریخ چهارشنبه ۴ اردیبهشت ماه و پنج‌شنبه ۵ اردیبهشت ماه سال جاری بازداشت شدند. این دو نو کیش مسیحی در منازل شخصی خود بصورت دوره‌ای، جلسات دعا و نیایش را برای نوکیشان مسیحی برگذار می‌کردند[5].

در شهرستان کوار، استان فارس، سه تن از دراویش گنابادی بازداشت شدند. محمدعلی صادقی، محمدعلی دهقان و محسن اسماعیلی سه درویش گنابادی هستند که ظهر روز سه‌شنبه ۱۰ اردیبهشت، "بدون ارائه حکم قضایی" بازداشت شده‌اند. به گفته خانواده‌ این دراویش گنابادی، بازداشت این افراد با "ایجاد رعب و وحشت" همراه بوده است. خانواده‌های دراویش بازداشت شده در مورد سلامت و وضعیت نگهداری آن‌ها ابراز نگرانی کرده‌اند.[6]

در آخر باید اضافه کنم که دو شهروند بهائی و یک شهروند مسیحی از زندان آزاد شدند. محمد حسین نخعی ۸۶ ساله، که مسن ترین زندانی عقیدتی کشور محسوب می شد و گلرخ فیروزیان به ترتیب از زندان بیرجند و سمنان آزاد شدند[7]. همچنین ابراهیم فیروزی یکی از نوکیشان مسیحی که برای بار دوم به دلیل اعتقاد مذهبی خود توسط نیروهای لباس شخصی بازداشت شده بود، با قرار وثیقه بطور موقت از زندان اوین آزاد شد.[8]

گزارش هفتگی نقض حقوق اقلیت های مذهبی در ایران

نگارش: فرزان فرامرزی

خوشبختانه در هفته ای که گذشت اخبار بسیار کمی از نقض حقوق اقلیت های مذهبی در رسانه ها انعکاس یافت. شاید دلیل آن بازار داغ کاندیداهای ریاست جمهوری و انتخابات آتی است. البته این بازار داغ فشار را بر گروهی دیگر، شامل روزنامه نگاران، فعالین سیاسی و همینطور زندانیان سیاسی افزایش داده است.

بهرحال اخبار مربوط به اقلیت های مذهبی در هفته ی گذشته به این شرح است که، روز چهارشنبه ۴ اردیبهشت ماه، دادگاه هفت تن از شهروندان بهائی گرگان و عادل نعیمی، ساکن تهران، در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه برگزار شد.

اتهامات این افراد تشکیل و اداره تشکیلات غیر قانونی(ماده ۴۹۸)، عضویت در تشکیلات غیر قانونی (ماده ۴۹۹) و تبلیغ علیه نظام (ماده ۵۰۰) می باشد. فرهاد فهندژ، فرهمند ثنایی، سیامک صدری، کمال کاشانی، فواد فهندژ، کوروش زیاری، پیام مرکزی و عادل نعیمی از جمله بازداشت شدگان هستند که هم اکنون در سالن ۱۲ - بند ۴ زندان رجایی شهر بسر می‌برند.[1]

از میان این افراد کوروش زیاری، از ناحیه پا دچار مصدومیت می‌باشد و به گفته پزشک معالج، این زندانی عقیدتی نیازمند عمل پا و استراحت دو ماهه برای بهبودی است که با وجود پیگیری‌های مکرر خانواده ایشان هنوز هیچ اقدامی از جانب زندان و مسئولین مربوطه جهت معالجه ایشان صورت نگرفته است.

نوید کیهانی راد، در حالی به دلیل اعتقاد به آیین بهائی از دانشگاه صنعتی شیراز اخراج شده، که از دانشجویان برتر مقطع کارشناسی در رشته مهندسی نرم افزار بوده است. این دانشجو در تیرماه سال گذشته در مقطع کارشناسی رشته IT فارغ التحصیل شده است اما مسئولان از تحویل مدارک کارشناسی وی نیز خودداری می کنند.[2]

این دانشجوی بهائی در حالی از تحصیل محروم شده که تعداد زیادی لوح تقدیر از قسمت های مختلف دانشگاه با مهر و امضای رییس دانشگاه، رییس دانشکده، دفتراستعدادهای درخشان، انجمن علمی دانشگاه و ... دریافت کرده است.

اما خبر خوب این که اردشیر فناییان شهروند بهائی ساکن سمنان که در بهمن سال ۹۱ بازداشت شده بود پس از تحمل ۶۸ روز بازداشت موقت در اداره اطلاعات سمنان روز شنبه ۳۱ فرودین ماه سال جاری به قید وثیقه ملکی معادل ۵۰ میلیون تومان آزاد شد. این در حالی است که هفته ی قبل فرامرز فیروزیان دیگر بهائی ساکن این شهر برای اجرای محکومیت یک ساله ی خود بازداشت شد.

ظاهرا از نظر مقامات زندان ها نباید از شهروندان بهائی خالی باشد و چنانچه یک بهائی آزاد می شود بهائی دیگر باید جای او را پر کند! چنانچه تاریخچه ی بازداشت ها و البته آزادی ها را مرور کنیم معمولا این دو اتفاق همزمان با هم رخ می دهد. تعدادی آزاد می شوند و در آن سو، تعداد دیگری بازداشت می شوند.

بنا به گزارش تارنمای مجذوبان نور، کسری نوری در جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده اتهامی تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امینت ملی، توهین به رهبری و عضویت در گروه مجذوبان، در شعبه سه دادگاه انقلاب شیراز به ریاست قاضی رشیدی به ۴ سال و چهار ماه حبس تعزیری محکوم شد.

این درویش گنابادی در حالی به ۴ سال و ۴ ماه حبس محکوم شده که در رای صادر شده توسط دادگاه انقلاب پیامد اقدامات این فعال حقوق دراویش "ترویج بدعت در مسائل اعتقادی" و "نا‌امن کردن فضای جامعه و ترویج خرافات" عنوان شده و علت صدور این حکم را برای جلوگیری از "عواقب غیر قابل جبران در سطح جامعه به خصوص جوانان" توصیف شده است[3].

جای سوال است که منظور از ترویج بدعت و خرافات چیست؟ مرور برنامه های صدا و سیمای جمهوری اسلامی و دیدن فیلم های سخنرانی برخی از مهمانان و روحانیون این برنامه ها انسان را متقاعد می کند که صدا و سیما عامل شماره ی یک ترویج بدعت و خرافه در جامعه امروز ایران است.

گزارش هفتگی نقض حقوق اقلیت های مذهبی در ایران

نگارش: فرزان فرامرزی

خبرهای مربوط به نقض حقوق بشر در ایران، علی الخصوص آنها که به اقلیت های مذهبی مربوط می شود را می توان بر اساس رفتار ماموران با آنها چه قبل از بازداشت و چه در هنگام بازداشت دسته بندی کرد. در این سال های این رفتار ها اینقدر تکراری و کلیشه ای بوده که حدس زدن حرکت بعدی و رفتار بعدی ماموران با این افراد قابل حدس است. از جمله ی این موارد می توان به شرایط بد زندان، تحت فشار قرار دادن خانواده ی زندانی، عدم نبود امکانات بهداشتی و ... اشاره کرد.

هفته ی گذشته گزارشی منتشر شد که از شرایط بسیار بد و نگران کننده زندان سمنان و علی الخصوص بند زنان خبر می داد. "وضعیت غذای زندان بسیار بد و نامطلوب گزارش شده و پس از آنکه در غذای زندانیان شیشه خورد شده پیدا شد، بسیاری از زندانیان از خوردن غذای زندان اجتناب کردند و با توجه به اینکه زنان زندانی از خرید مستقیم خوراک از فروشگاه زندان محروم هستند و باقیمانده خرید بند مردان که معمولا نامرغوب هستند به ایشان می‌رسد بسیاری از زنان زندانی شب‌ها گرسنه می‌خوابند که این کیفیت نامطلوب غذایی شامل حال سه زن بهائی که با فرزندان شیرخواره‌شان زندانی هستند هم می‌شود[1]."

یکی دیگر از مشکلات زندانیان، عدم تفکیک جرائم می باشد. بارها مشاهده شده است که زندانیان عقیدتی به بند معتادان و یا زندانیان خطرناک فرستاده اند. جمهوری اسلامی با این وسیله قصد دارد شرایط سخت زندان را برای زندانیان سخت تر نماید. در زندان سمنان هم وضعیت همین گونه است. "در این زندان تفکیک جرائم صورت نگرفته و زندانیان بهائی در کنار زندانیان معتاد، دزد، قاتل و اتباع خارجی نگهداری می‌شوند با توجه به اینکه سه زندانی بهائی همراه با اطفال شیرخواره در زندان هستند شرایط نامطلوبی برای زندانیان بهائی بوجود آورده است."

نکته ی قابل اشاره اجحاف مضاعف در حق زندانیان زن بهائی در زندان سمنان است. "چندی قبل کانون حمایت از زنان و کودکان مستقر در دادگستری سمنان در روز کودک مبلغی را به هر کودک زندانی اختصاص داده که سه کودک بهائی زندان سمنان به دلیل بهائی بودن شامل آن نشدند."

روز دوشنبه ۲۶ فروردین ماه، یک شهروند بهائی در بندرعباس بازداشت شد. "بابک زینلی، شهروند بهائی ساکن بندرعباس در پی مراجعه نیروهای امنیتی اداره اطلاعات بندرعباس و تفتیش و ضبط وسایل شخصی از جمله کتاب، سی دی و لب تاپ بازداشت شد که تا به این لحظه از علل بازداشت، اتهامات و وضعیت ایشان اطلاعی در دست نمی باشد[2]."

اما در همین روز و در سمنان، یک زندانی بهائی دیگر برای گذراندن دوران حبس خود به زندان بازگشت. فرامرز فیروزبان، "پیش تر از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب سمنان به ریاست قاضی عین الکمال به چهار سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شده بود. این حکم در دادگاه تجدید نظر استان سمنان به یک سال حبس تعزیری کاهش یافت. اتهام وی تبلیغ علیه نظام عنوان شده است.[3]" لازم به ذکر است وی در دی ماه سال ۱۳۹۰ به همراه برادرش عدالت فیروزیان در منزل شخصی خود بازداشت شده بودند.

با وجود اینکه اولین تاریخ دادگاه عدنان رحمت پناه دیروز ۲۷ فروردین ماه تعیین شده بود. اما این دادگاه به دلیل عدم انتقال عدنان رحمت پناه از زندان به دادگاه تشکیل نشد. با پیگیری خانواده او از مسئولینی که زندانیان را به دادگاه آورده بودند پاسخ های متفاوتی دریافت کردند از جمله اینکه "که اسم او در لیست زندانیان امروز نبوده.[4]"

اما یکی دیگر از مسئولین تائید کرده "که اسم سه نفر دیگر هم جزء لیست بوده که به دادگاه نیاوردند." در نهایت بعد از صحبت خانواده و وکیل ایشان با قاضی شعبه یک قرار بر این شد که فردا نزد دفتردار شعبه رفته و تاریخ نزدیک دیگری را تعیین نمایند.

اما فردای روز دادگاه وقتی خانواده ایشان به دفتر زندان مراجعه می نمایند و سوال می کنند که "چرا دیروز عدنان را به دادگاه نیاوردید؟ مگر از دادگاه به شما ابلاغ نشده بود؟" آنها در پاسخ می گویند که "از طرف دادگاه ابلاغ شده بود اما ما دلمان نخواسته که او را به دادگاه بفرستیم."

نکته ی بسیار عجیب این ماجرا این است که چطور مسئولین زندان حکم قاضی و دادگاه را نقض می کنند. آیا این تمسخر مسئولین قضایی توسط مسئولین زندان است یا برنامه ای از پیش تعیین شده برای آزار روحی عدنان و خانواده اش؟

در حالی که دراویش گنابادی محبوس در زندان عادل آباد شیراز و اوین تهران، شرایط سختی را در چند هفته ی گذشته پشت سر گذاشته اند، روز شنبه ۳۱ فروردین ماه، عبدالغفور قلندری‌نژاد از دراویش و همکاران سایت مجذوبان نور، در منزل شخصیش در بندعباس بازداشت شد.

"مامورین امنیتی و لباس شخصی ساعت شش صبح روز شنبه ۳۱ فروردین‌ماه ۹۲، با مراجعه به منزل عبدالغفور قلندری‌نژاد، همکار تارنمای مجذوبان نور و از دراویش ساکن بندرعباس، پس از تفتیش چند ساعتهٔ منزل این درویش گنابادی، وی را بازداشت و تمامی وسایل شخصی، اعم از لپ تاپ، کامپیو‌تر، کتاب‌ و سی‌دی‌های عرفانی، تمثال بزرگان دراویش را نیز به همراه خود به مکان نامعلومی انتقال دادند[5]."

بنظر می رسد نه تنها در این چند هفته مسئولین تصمیمی مبنی بر کاهش فشار بر دراویش نگرفته اند، بلکه به نظر می رسد این آزار و اذیت ها تداوم دارد.

گزارش هفتگی نقض حقوق اقلیت های مذهبی در ایران

نگارش: فرزان فرامرزی

در چند هفته ی گذشته، اخبار مربوط به دراویش گنابادی در کانون توجه فعالین حقوق بشر قرار گرفته است. جمهوری اسلامی نیز فشار خود را بر دراویش زندانی افزایش داده است تا در راستای لجاجت های جهانی جمهوری اسلامی موضوع دراویش نیز به کلیکسیون لجاجت های آنان اضافه شود.

به گزارش تارنمای مجذوبان نور، روز پنجشنبه ( ۲۳ فروردین ماه) قرار بود کسری نوری برای ابلاغ حکم به دادگاه انقلاب شیراز اعزام شود، اما مسئولین زندان از اعزام وی امتناع کردند و از طرفی تجمع دراویش در مقابل دادگاه انقلاب شیراز که برای اعلام همدلی و همبستگی صورت گرفته بود نیز در پی این اقدام به درگیری تبدیل شد.

بر اساس این گزارش، در حالی که قرار بود کسری نوری به دادگاه انقلاب شیراز منتقل شود با امتناع مسئولان زندان منبی بر انتقال وی مواجه شد؛ بنا به گزارش‌های رسیده، مسئولان به دلیل ترس از وضعیت وخیم و ناگوار کسری نوری که هم اکنون در ۸۶ امین روز اعتصاب غذا به سر می‌برد او را به دادگاه منتقل نکردند. در همین حال دراویش گنابادی ساکن شیراز یرای اعلام همبستگی مقابل دادگاه انقلاب تجمع کرده بودند و قصد دیدار با برادر ایمانی خود را داشتند با برخورد نیروهای امنیتی حاضر در محل رو به رو شده که به زد و خورد میان دراویش و ماموران و در نهایت بازداشت ۴ درویش (امین کرمی، امیر نوری، هاشم زاهخوردی، حمید پرهیزگار) به اتهام خلع سلاح کردن مامور دولت منجر شد.[1]

در حالی که ۱۵ ماه از زندانی بودن این دراویش به اتهاماتی نظیر تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی می گذرد، فشار بر آنان روز به روز بیشتر می شود. فشار بر دراویش که خود مسلمان هستند از جانب جمهوری اسلامی امری است که همیشه با تعجب همگان همراه بوده است. جمهوری اسلامی بهائیان را به اتهام ارتباط با اسرائیل، آن هم به دلیل وجود اماکن مقدسه ی بهائی در آن کشور متهم می کند، حال آن که پس از گذشت بیش از ۳۰ سال جمهوری اسلامی تاکنون مدرکی دال بر اثبات این ادعا ارائه نکرده است.

نوکیشان مسیحی با خطر بازداشت و اتهام ارتداد روبرو هستند چرا که دین خود را از اسلام به دینی قبل از اسلام تغییر داده اند! آنها آزادی داشتن کلیسا و انجام مراسم مذهبی خود را ندارند آنهم به دلیل ترس جمهوری اسلامی از گرایش جوانان به مسیحیت. اما دراویش که خود مسلمان هستند چرا باید این گونه تحت فشار باشند؟ البته دراویش تنها گروهی از مسلمانان نیستند که در یک حکومت اسلامی مورد بی مهری قرار می گیرند. اهل سنت نیز، گروهی به مراتب بزرگ تر هستند که از آغاز حکومت اسلامی با بی مهری مواجهه شده اند.

یک روز پس از واقعه ی شیراز سازمان عفو بین الملل با انتشار بیانیه‌ای نسبت به وخامت حال دراویش زندانی در زندان‌های عادل آباد شیراز و بند امنیتی زندان اوین ابراز نگرانی کرد و خواستار رسیدگی به وضعیت این زندانیان عقیدتی شد. این سازمان در این بیانیه نسبت به وضعیت جسمی آقایان صالح مرادی و کسری نوری که از تاریخ ۲۷ دی‌ماه سال ۹۱ در اعتراض به رفتار خشن و غیرقانونی مامورین امنیتی با وکلای دراویش و مدیران سایت مجذوبان نور و انتقال این هفت نفر به بند امنیتی زندان اوین، دست به اعتصاب غذا زده و در وضعیت بحرانی قرار دارند ابراز نگرانی شدید کرده و خواستار رسیدگی به وضعیت آنان شده است.[2] در این گزارش به شدت یافتن اعتصاب غذای آقایان کسری نوری و صالح مرادی که از اول فرودین ماه سال جاری پس از ۶۴ روز به دلیل عدم رسیدگی به خواسته‌‌‌هایشان اعتصاب غذای خود را به خشک "نخوردن مایعات و غذا" تبدیل کرده‌اند و همچنین تزریق اجباری سرم، ضرب و شتم ایشان، خوراندن اجباری غذا و فیلم برادری از آنان نیز اشاره شده است.

مسئله ای که همیشه محل پرسش فعالین سیاسی و حقوق بشری بوده این است که آیا دست یابی ایران به بمب هسته ای برای اروپا و غرب خطرناک تر است و یا داشتن رژیمی ناقض حقوق بشر در خاورمیانه؟ بهرحال آنچه مسلم است سناریوی داشتن سلاح هسته ای توسط یک رژیم ناقض حقوق بشر بسیار وحشتناک است. در عین حال رژیمی هم که به حقوق بشر و آزادی های فردی و اجتماعی احترام بگذارد، به دنبال سلاح هسته ای برای نابود کردن دیگران نخواهد بود.

هفته ی گذشته رادیو زمانه گزارش بسیار مفصلی را از وضعیت بهائیان در ایران منتشر کرد. در سال ۱۳۹۱، نه تنها هیچ گشایشی در وضعیت شهروندان بهایی در ایران به‌وجود نیامد، بلکه از‌‌ همان روزهای ابتدایی سال، خبرهای مختلفی مبنی بر بازداشت، اعلام و اجرای حکم بهاییان در رسانه‌ها منتشر شد که این روند تا روزهای پایان سال هم ادامه یافت[3].

این گزارش به پروپاگاندای رسانه ای جمهوری اسلامی علیه بهائیان نیز اشاره می کند و چنین ادامه می دهد: "از طرف دیگر، رسانه‌های وابسته به حاکمیت، طی سال‌های اخیر در پی یک پروژه سیستماتیک و امنیتی، سعی کردند بسیاری از مشکلات مملکت را به گردن بهاییان بیاندازند؛ از اتهام دست داشتن در بحران دارو و ارز و مسائل کمپ امدادگران زلزله آذربایجان گرفته تا بمبگذاری در نمایشگاه کتاب و حسینیه شهدای شیراز."

پس از پی گیری و تلاش های خانواده عدنان رحمت پناه، زندانی بهائی در شیراز، توانستند رضایت رئیس زندان عادل آباد شیراز برای ملاقات حضوری با وی را بگیرند و در روز دوشنبه ۱۹ فروزدین ماه، خانواده ی وی توانستند به مدت ۳۰ دقیقه حضوری با او ملاقات کنند. خانواده ی وی وضعیت روحی عدنان را خوب توصیف کرده اند. آنچه بیشترین نگرانی عدنان است بلاتکلیف بودن او بعد از گذشت چهار ماه از بازداشت اوست.[4]

گزارش هفتگی نقض حقوق اقلیت های مذهبی در ایران

نگارش: فرزان فرامرزی

گزارش این هفته را با یک خبر خوب شروع می کنیم. روز شنبه ۱۰ فروردین ماه ۹۲ دو شهروند بهائی در مشهد از زندان آزاد شدند. نیکا خلوصی و خواهرش، نوا خلوصی، دو شهروند بهایی بازداشت شده، پس از ۱۸۵ روز بازداشت موقت با قرار ۶ میلیارد ریالی از زندان وکیل آباد مشهد آزاد شدند. این دو شهروند بهائی در تاریخ ۵ مهر ماه ۱۳۹۱ توسط ماموران اداره اطلاعات مشهد دستگیر شده بودند[1].

اما در شیراز دو شهروند بهائی کماکان در وضعیتی نامشخص در زندان بسر می برند. ۹ ماه از بازداشت و بلاتکلیفی رحمن وفایی و حمید اسلامی، دو شهروند بهائی ساکن شیراز می گذرد و همچنان دادگاه از اعلام رای این دو شهروند بهائی خودداری می کند. دریّه اسلامی، دختر حمید اسلامی در شرح آخرین ملاقات با پدرش چنین می گوید: "امروز از بیست و چهارمین ملاقات با جناب وفائی و بابا برگشتیم. ۶۸ روز در زندان اطلاعات که هفته ای یک بار و از زمان انتقال به عادل آباد دو هفته ای یک بار اجازه ملاقات داریم. ۹ ماه از حبس آنها می گذرد. ۹ ماه بلاتکلیفی و انتظار.

اول اسفند آخرین جلسه دادگاه برگزار شد که در آن آخرین دفاعیه نیز صورت گرفت. قاضی پرونده اعلام کرد بین ۱۰ تا ۱۴ روز آینده رأی دادگاه صادر می شود. با گذشت ۴۵ روز از آخرین جلسه دادگاه، با مراجعه به دادسرا پاسخی داده نمی شود و همچنان اعلام رأی دادگاه را به چند روز دیگر محول می کنند[2]."

باز هم خبری از شیراز و این بار از دراویش گنابادی محبوس در زندان عادل آباد که مدتی است در اعتصاب غذا به سر می برند. "کسری نوری به همراه صالح مرادی از دراویش زندانی در زندان عادل آباد شیراز، بعد از ۶۴ روز اعتصاب غذای‌تر، پنج روز است (از ابتدای سال ۹۲) که دست به اعتصاب غذای خشک زده‌اند. کسری نوری ساعاتی پیش (پنجم فروردین ماه) در اثر ضعف شدید از هوش رفت. پس از این اتفاق مامورین حفاظت و حراست زندان این دراویش گنابادی را به بهداری زندان انتقال دادند[3]."

خانواده های این دو زندانی در ملاقاتی که در تاریخ چهارم فروردین ماه با این دو زندانی داشتند وضعیت جسمی آنان را "اسفبار و در آستانه مرگ" توصیف کردند. "این دو درویش در اعتراض به انتقال وکلای زندانی دراویش به بند ۲۰۹ اوین با وجود مشکلات جسمی دست به اعتصاب غذا زده‌اند و خواهان بازگرداندن این افراد به بند ۳۵۰ زندان اوین هستند."

از سوی دیگر علیرضا روشن و مصطفی عبدی از دراویش زندانی در بند ۳۵۰ زندان اوین از روز اول فروردین سال جاری وارد اعتصاب غذا شدند. این دو درویش از ابتدای اول فروردین سال جاری در اعتراض به نگهداری وکلای زندانی دراویش در شرایط نامناسب بندهای امنیتی زندان اوین و برخوردهای خشن و توهین آمیز با آنها دست به اعتصاب غذا زده و خواستار بازگرداندن فوری آنها به بند ۳۵۰ و پیگیری اقدامات درمانی برای آنان شده‌اند.[4]

اما کسری نوری در ۷۵ روز از اعتصاب غذای خود و در روز دوشنبه ۱۲ فروردین ماه سال جاری، به بازداشتگاه اداره اطلاعات شیراز (معروف به پلاک صد) منتقل و مورد ضرب و شتم و بازجویی قرار گرفت که پس از ساعاتی با تجمع دراویش گنابادی رو به روی بازداشتگاه اداره اطلاعات شیراز، کسری نوری را مجددا به زندان عادل آباد شیراز منتقل کردند[5].

با تمام فشارهایی که بر روی اقلیت های مذهبی در ایران وجود دارد، احمد شهید ماموریت خود را در حوزه ی حقوق بشر تاثیرگذار توصیف کرد. وی می‌گوید مأموریتش تأثیرات مثبتی بر روی وضعیت حقوق بشر این کشور داشته است. احمد شهید که اوایل هفته جاری گزارش خود را به شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو ارائه کرد، توضیح داده است که در نتیجه تلاش‌های او، چند محکوم به اعدام در ایران از مرگ نجات یافته‌اند[6].

اما رهبران جمهوری اسلامی به هیچ عنوان از احمد شهید و گزارش او استقبال نکرده و همواره در مقابل وی موضع گرفته اند که البته این رفتار قابل پیش بینی است. برای رژیمی که نقض حقوق بشر در آن بسیار آشکار و واضح است، گزارش هایی مانند گزارش احمد شهید، یعنی تخریب چهره ی حکومت اسلامی در جهان، موضوعی که جمهوری اسلامی بر روی آن بسیار حساس است.

گزارش هفتگی نقض حقوق اقلیت های مذهبی در ایران

نگارش: فرزان فرامرزی

سال ۹۲ هم آغاز شد. سال ۹۱ با تمام خوبی ها و بدهایش به پایان رسید تا آغاز سالی جدید باشیم. خبرهای خوب در ابتدای سال جدید مرخصی تعدادی از زندانیان سیاسی بود. اما در عین حال خبرهای بدی هم وجود داشت. جمهوری اسلامی که در چند سال اخیر در ابتدای سال نوی میلادی شهروندان مسیحی را بازداشت می کند، امسال در آغاز سال نوی خورشیدی، تعدادی از خانواده های دراویش گنابادی را بازداشت کرد.

ظهر روز ۳۰ اسفند ماه و دقایقی پس از سال تحویل، هفت تن از خانواده های دراویش زندانی در زندان عادل آباد در مقابل این زندان بازداشت شدند. البته چهار نفر از این عده پس از ساعتی آزاد شدند اما سه نفر همچنان در بازداشت به سر می برند. "خانواده‌های دراویش گنابادی ساکن شیراز برای اعلام همبستگی و همدلی با دراویش زندانی در زندان‌های اوین تهران و عادل آباد شیراز و آقایان کسری نوری و صالح مرادی که در اعتصاب غذا به سرمی‌برند، مراسم تحویل سال جدید را در کنار زندان عادل آباد شیراز برگزار کردند و ساعت‌های پایانی سال ۹۱ و زمان سال تحویل خود را مقابل زندان عادل آباد جشن گرفتند ولی بعد از گذشت دقایقی از تحویل سال ۹۲، ماموران به خانواده‌ی دراویش حمله ور شدند و تعدادی از آنان را بازداشت کردند[1]."

همانطور که در گزارش هفته ی قبل هم اشاره شد، نوکیشان مسیحی از اقلیت های مذهبی هستند که همواره با اذیت و آزار رژیم اسلامی روبه رو بوده اند. ابراهیم فیروزی یکی از این نوکیشان مسیحی است که در ۱۷ اسفند ماه ۹۱ در تهران بازداشت شده است.

"به گزارش محبت نیوز، «ابراهیم فیروزی» ۲۸ ساله از نوکیشان مسیحی است که برای چند روز ناپدید شده بود و خانواده و دوستان وی هیچ اطلاعی از وضعیت او نداشتند. نگرانی و بی‌خبری خانواده ابراهیم از وضعیت وی آنجا بیشتر شد که حتی تماس با دوستان و مراجعه به محل کار ایشان برای اطلاع از وضعیتش، راه به جایی نداشت و فقط گفته شده که او در هنگام مراجعه به محل کارش توسط تعدادی از افراد لباس شخصی در خیابان بازداشت شده است[2]."

این نوکیش مسیحی در حالی در آستانه سال نو خورشیدی در زندان به سرمی‌برد که پیش از این وی در تاریخ ۲۱ دی ماه ۱۳۸۹ نیز بازداشت و پس از ده ماه حبس بطور مشروط آزاد شده بود. در آن زمان پرونده «ابراهیم فیروزی» در شعبه ۱۰۲ دادگاه انقلاب اسلامی شهرستان رباط کریم، به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام، اهانت به مقدسات اسلام و اقدام علیه امنیت ملی به جریان افتاد و نامبرده طبق ماده ۵۰۰ قانون مجازات‌های اسلامی، طی رای دادگاه به تحمل (۱۰) ماه حبس محکوم و این حکم به ایشان ابلاغ گردید.

اما یکی با شروع سال نو شاهد پیام های تبریک نوروزی از جانب شخصیت های سیاسی، فرهنگی و هنری بودیم. دراین میان برخی از زندانیان سیاسی و عقیدتی نیز پیام های تبریکی را از درون زندان ارسال کردند. گلرخ فیروزیان، شهروند بهائی ساکن تهران که صبح روز شنبه ۱۹ اسفند ماه ۱۳۹۱ خود را به دادسرای انقلاب سمنان معرفی کرد و به دستور بازپرس پرونده (فردی به نام زمانی) به اداره اطلاعات سمنان منتقل و بازداشت شد، تبریک نوروزی بسیار کوتاهی را ارسال کرده است. وی چنین می نویسد:

"سال نو فرا رسید و زمین نفس دوباره ای کشید. پرنده های خسته باز می گردند و برایمان نغمه ی عشق سر می دهند. گل ها به ما لبخند می زنند و در این رویش سبز، من، تو ... ماکجا ایستاده ایم؟ نقش مان چیست؟ به کجا خواهیم رفت؟... امیدوارم به راهی که می روید آگاه باشید و در این راه بهترین ترانه های عشق را سر دهید و همیشه بهاری باشید. دوستان عزیزم با تمام وجود دوستتان دارم و همواره به یادتان هستم. عید همگی مبارک[3]."

اما آخرین دستگیری سال ۹۱ مربوط می شود به دو شهروند بهائی به نام های مونا امری و روفیا پاکزادان که از سوی نیروهای امنیتی در گرگان بازداشت شدند. صبح روز ۲۸ اسفند ماه حدود ساعت ١١ صبح، ماموران امنيتی به درب منزل خانم ها مونا امری و روفيا پاكزادان مراجعه و آنها را دستگير كرده و در بازداشت موقت به سر می برند[4].

گزارش هفتگی نقض حقوق اقلیت های مذهبی در ایران

نگارش: فرزان فرامرزی

پنج شهروند مسیحی که اواخر سال گذشته بازداشت شده بودند، قرار است به زودی محاکمه شوند. این مسیحیان یا نوکیشان مسیحی شهروندانی هستند که دین خود را از اسلام به مسیحیت تغییر داده اند و طبق قوانین اسلامی مجرم محسوب می شوند. جمهوری اسلامی همواره برخورد سختی را با کسانی که دین خود را از اسلام تغییر می دهند داشته است این برخوردهای خشن نشان دهنده ی ترس جمهوری اسلامی از فراگیر شدن تغییر مذهب در ایران است.

این پنج نفر از جمله هفت مسیحی نوکیشی هستند که در اکتبر گذشته در حین برگزاری مراسم نیایش در یک کلیسای خانگی در شهر شیراز دستگیر شدند. به گزارش فاکس‌نیوز و به نقل رادیو فردا، آن‌ها قرار است توسط دادگاه انقلاب استان فارس و به اتهام برهم زدن نظم عمومی، ترویج مسیحیت، تهدید امنیت ملی و مشارکت در فعالیت‌های اینترنتی که حکومت را به خطر می‌اندازد محاکمه شوند.[1]

هنگامی که صحبت از نوکیشان مسیحی می شود در کنار آن به کلیساهای خانگی هم اشاره می شود. البته جای تعجب هم ندارد که این نوکیشان بخاطر آزار و اذیت رژیم اسلامی قادر نباشند در کلیسا های رسمی مراسم عبادی خود را انجام دهند و لذا از خانه بعنوان کلیسا استفاده می کنند. از دیگر دلایل بوجود آمدن کلیساهای خانگی شاید بتوان به نبود کلیسا در تمام شهرهای ایران و همچنین اعمال فشار دستگاههای امنیتی بر کلیساهای رسمی اشاره کرد.

اما برخورد رژیم با کلیساهای خانگی شدید تر است. در آخرین مورد شاهد برخود نیروهای امنیتی با کلیساهای خانگی در مشهد بودیم. بنا به گزارش روزنامه خراسان، در گردهمایی روز دوشنبه ۲۱ اسفند ماه "جلسه پیشکسوتان و مسئولان شوراهای امر به معروف و نهی از منکر هیئت‌های مذهبی مشهد"، فرمانده انتظامی خراسان رضوی مدعی شد: "افرادی در مشهد اقدام به ایجاد کلیساهای خانگی کرده بودند که تاکنون با چند مورد برخورد شده و بانیان آن مورد پیگرد قانونی قرار گرفته‌اند." این فرمانده انتظامی ادامه داد: "بسیاری از این مکان‌ها که به ترویج فرقه‌ها و خرافه پرستی می‌پردازند با برگزاری شب نشینی‌ها و جشن‌های شبانه، جوانان را به دام خود می‌کشانند و با روی خوش آن‌ها را به فرقه‌ها جذب می‌کنند."[2]

بهنام ایرانی یکی از نوکیشان مسیحی است که اکنون در زندان ندامتگاه کرج روزهای سختی را می گذراند. بهنام ایرانی شهروند نوکیش مسیحی که در اندرزگاه ۲ سالن ۷ زندان ندامتگاه کرج بسر می‌برد، طی دو هفته اخیر به کمردردهای شدید مبتلا گشته و مسئولین تا کنون اقدام موثری برای درمان وی صورت نداده‌اند. شدت کمردرد این زندانی عقیدتی به حدی بوده است که بنا بر گفته ی یکی از بستگان ایشان "وی را با برانکارد به دستشویی می‌بردند."[3] لازم به ذکر است که بهنام ایرانی، غیر از کمردرد از مشکلاتی همچون خونریزی روده و پادرد شدید نیز رنج می‌برد. پزشک زندان در خصوص خونریزی روده عمل جراحی را تجویز نموده است.

کسری نوری، از دراویش گنابادی در ۴۸امین روز اعتصاب غذای خود در اثر ضعف و سرگیجه و درد کلیه برای ساعاتی هوشیاری خود را از دست داد و توسط مامورین زندان به بهداری منتقل شد. به گزارش مجذوبان نور، صبح روز دوشنبه ۱۴ اسفند، کسری نوری در اثر ضعف ناشی از ۴۸ روز اعتصاب غذا و درد شدید کلیه برای ساعاتی بی هوش و توسط ماموران زندان به بهداری زندان عادل آباد منتقل شد. صالح مرادی حدود ۱۸ ماه و کسری نوری نزدیک به ۱۴ ماه است که به اتهام‌های تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت ملی و عضویت در گروه مجذوبان و همچنین مصاحبه با رسانه‌های بیگانه و اقدام علیه نظام در زندان عادل آباد شیراز زندانی‌اند و پرونده آنها در دادگاه انقلاب شیراز پس از گذشت ۱۶ ماه همچنان مراحل رسیدگی را طی می‌کند.[4]

در تاریخ سه شنبه ۲۲ اسفند ماه، شش تن از شهروندان بهائی مرتبط با موسسه آموزسی بهائیان به دادسرای تهران احضار شدند. اسامی این عده عبارت است از: "نازنین نیکو سرشت، عباس طائف، آزیتا رفیع‌زاده، طلوع گلکار، پیمان کوشکباغی، احمد گلزار، حسن ممتاز، نگین قدمیان، نسیم باقری و احمد بهشتی. "[5] اتهامات این شهروندان بهائی عبارتست از اقدام علیه امنیت ملی، عضویت در تشکیلات ضد امنیتی بهائیت و عضویت در تشکیلات غیرقانونی موسسه علمی آزاد.

دادگاه عدنان رحمت پناه در تاریخ ۱۹/۱۲/۱۳۹۱ تشکیل شد و ایشان آخرین دفاعیات خود را انجام دادند. اتهام ایشان تبلیغ علیه نظام می باشد.[6]

این دادگاه با پیگیری های خانواده ی این زندانی بهائی و در خواست جواب از مسئولین جهت تعیین وضعیت عدنان و وعده ی بازپرس پرونده برای ارسال پرونده به دادسرا و تشکیل دادگاه قبل از عید انجام پذیرفت.

همچنین خانواده ایشان در مورد تبدیل قرار بازداشت به وثیقه از بازپرس سوال کردند که ایشان فرمودند "این نظر معاون دادستان است اگر ایشان تحقیقات پرونده را کامل ندانند تا کامل شدن پرونده با قرار وثیقه عدنان را آزاد می کنند در غیر این صورت سعی می شود تا سریعا قبل از عید دادگاه عدنان تشکیل شود تا به این ترتیب از بلاتکلیفی وضعیت فعلی بیرون بیاید."

لازم به ذکر است تا به امروز خانواده عدنان چندین بار برای ملاقات حضوری او نامه به مراجع مختلف از معاون دادستان، دادیار اظهار نظر زندان عادل آباد و همین طور بازپرس پرونده نوشته اند و آنها ملاقات را تایید کرده اند، اما رئیس زندان عادل آباد، ملاقات حضوری را تایید نکرده.

احتمال می رود که دلیل این عدم تائید امنیتی بودن این بند جدید است که تنها ۱۰ نفر در آن زندانی هستند (۹نفر مسیحی به اضافه عدنان) و این برای تحت فشار قرار دادن این افراد است.

گزارش هفتگی نقض حقوق اقلیت های مذهبی در ایران

نگارش: فرزان فرامرزی

ظاهرا با نزدیک شدن به زمان انتخابات ریاست جمهوری قرار است علاوه بر فعالین سیاسی و روزنامه نگاران، اقلیت های مذهبی نیز فشاری مضاعف را تحمل کنند! در چند هفته ی گذشته، این فشارها کاملا محسوس بود. البته لازم به ذکر است که فشار بر اقلیت های مذهبی در جمهوری اسلامی به امری ثابت تبدیل شده است؛ به این معنا که دقیقا نمی توان آن را به انتخابات و یا شرایط خاصی ربط داد.

البته گه گاه با توجه به شرایط خاص و بعضا برای امتیاز گرفتن و یا کاستن از فشار ها جمهوری اسلامی این فشار ها را زیاد و یا کم می کند اما قدر مسلم آزار و اذیت باورمندان به ادیان دیگر، از جمله برنامه هایی است که بصورت هدفمند و بسیار دقیق و البته هزینه های گزاف همیشه در دستور کار این رژیم بوده است.

اما در هفته ای که گذشت ابتدا در شیراز منازل تعدادی از بهائیان مورد هجوم مامورین امنیتی قرار گرفت. طبق اطلاعات واصله از شیراز طی ۱۵ روز گذشته منزل و محل کسب تعدادی از بهائیان شیراز، توسط نیروهای امنیتی، مورد تفتیش قرار گرفته و لوازم شخصی و مذهبی آنها ضبط شده است. فشار بر بهائیان در ماه های اخیر شدت گرفته و علی الخصوص فشار بر کسبه ی بهائی در شهرها دیگر نظیر همدان و کرج نیز مشاهده شده است. این خبر با دریافت اطلاعات بیشتر به روز خواهد شد[1].

از طرف دیگر، مقارن ساعت هفت صبح سه شنبه ۱۵ اسفند ماه سه مامور (دو مرد و یک زن)، جهت بازداشت گلرخ فیروزیان، به منزل وی در تهران مراجعه نمودند. مامورین در هنگام مراجعه حکم به همراه داشتند. لازم به ذکر است که گلرخ فیروزیان بیش از شش ماه است که ساکن تهران می باشد و سه هفته پیش مامورین اداره اطلاعات سمنان با یورش به منزل والدین ایشان در سمنان، ضمن دستگیری خواهر بزرگتر وی، شیدرخ، بدنبال دستگیری گلرخ نیز بوده اند.

در این فاصله، خانم گلرخ فیروزیان، با ارسال نامه ای خطاب به دادستان سمنان اعلان نموده که ساکن تهران و در حوزه قضائی تهران است و چنانچه احضاریه ای به آدرس ایشان ارسال شود به دادستانی مراجعه خواهند نمود. شماره تلفن و آدرس تهران را نیز ضمیمه نامه نموده اند. همزمان، احضاریه ای برای ایشان، به آدرس منزل والدینشان در سمنان از سوی دادستانی ارسال شده است.

در این فاصله، چندین بار مامورین اطلاعات سمنان تلفنی خانواده ایشان را به اشکال گوناگون، تهدید نموده و اعلان نموده اند که تا معرفی گلرخ، شیدرخ ملاقات نداشته و آزاد نیز نخواهد شد. البته در همان ۱۵ اسفند، و پس از مراجعه مامورین، به منزل گلرخ در تهران، با پیگیری والدین ایشان، ملاقاتی با شیدرخ با موافقت دادستان، صورت پذیرفته است[2].

در هفته ای که گذشت و در یک اقدام بی سابقه، مامورین وزارت اطلاعات چهار دانش آموز دبیرستانی را در محل تحصیل بازداشت کردند! "ماموران اعزامی با در اختیار داشتن تائیدیه از طرف اداره کل آموزش و پرورش شهر سمنان وارد دبیرستان‌های شهید بهشتی و امیرکبیر سمنان شده و چهار نفر از دانش آموزان بهایی این مدارس به نامهای: سینا فناییان، ارمین الله وردی، رامین امیری و یونس خانجانی را از کلاس درس خارج کرده و پس از بازداشت به ستاد خبری اداره اطلاعات منتقل کردند[3]."

ظاهرا دلیل بازداشت این دانش آموزان در خواست اطلاعات از آن ها در رابطه با اردشیر فنائیان بوده که 24 روز قبل بازداشت شده است. البته این دانش آموزان پس از چند ساعت بازجویی آزاد می شوند اما، بازداشت دانش آموزان دبیرستانی در محل تحصیل عملی بی سابقه از سوی وزارت اطلاعات بوده که البته تنها قصد آن تخریب چهره ی این دانش آموزان در بین همکلاسی ها و البته ترساندن آنها و کادر اداری دبیرستان می باشد.

فشار بر بهائیان همواره همراه با تهمت هایی از سوی دستگاه تبلیغاتی جمهوری اسلامی همراه بوده است. یکی از این تهمت های همیشگی که در اکثر قریب به اتفاق پرونده های این شهروندان مشاهده می شود، اتهام جاسوسی برای اسرائیل است و البته این موضوع همیشه از جانب روزنامه هایی مانند کیهان مطرح شده که بهائیان عشق به وطن ندارند و... اما مصباح یزدی اخیرا و در طی سخنرانی ای بهائیان از این اتهام تبرئه کرده است. وی مدعی شده است که "هیچ وقت ایرانی بودن نباید جای اسلام را بگیرد، ایرانی گری شعاری است که بهایی ها هم می گفتند و این افتخار نیست[4]." مهر تائید مصباح یزدی بر عشق بهائیان به وطن و ایرانی بودن و دغدغه ی ایران را داشتن، را باید بسیار مهم دانست. این سخن البته روی دیگری هم دارد و آن این که چرا آنانی که دغدغه ی ایران و ایرانی را دارند باید در زندان باشند و آنهایی که ایران برایشان مهم نیست باید حکومت کنند؟

اما باز هم محرومیت از تحصیل! البته این بار دانشجوی محروم شده بهائی نیست. "اسماء چشمه‌کبودی ساکن سنندج و از "پیروان مکتب قرآن"، دانشجوی دکترای ریاضی محض (آنالیز) دانشگاه کردستان بدستور وزارت اطلاعات سنندج و از طریق حراست دانشگاه از ادامه تحصیل محروم شد. گفتنی است، پس از پایان امتحانات ترم اول (۲۴ بهمن ماه) از طرف مدیر گروه ریاضی، اخراج وی اطلاع داده می‌شود[5]."

متاسفانه محروم کردن جوانان از تحصیل مانند حربه ای در دست رژیم اسلامی در آمده است و با این کار ضمن وارد کردن ضرر و زیان به شخص علاقه مند به تحصیل، در یک نگاه کلی تر، ایران را هم از داشتن استعدادهایی این چنین محروم می کنند که البته با کمی تفکر شاید بتوان دلیل این کار را در سخنان مصباح یزدی یافت!